Pinda

De pinda is een vrucht van de pindaplant, die behoort tot de vlinderbloemfamilie. De pinda is de vrucht die uit de bloem groeit na bevruchting. De vrucht bestaat uit twee zaden. Een pinda is botanisch gezien geen noot, maar een peulvrucht. Pinda’s komen oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. Ze vormen nog steeds een belangrijk bestanddeel in de voeding van de indianen. Pinda’s worden daar al eeuwenlang gegeten. In Incagraven werden pinda’s aangetroffen, ze waren bedoeld als offerandes en voedsel voor de overledenen.

In principe kan men pinda’s rauw eten, maar ze zijn beter consumeerbaar als ze worden gebrand. De smaak van de pinda wordt in geroosterde versie wat pittiger en smaakvoller. Rauwe pinda’s zijn wel goed voor de vogels om de winter door te komen. Pinda’s worden gebruikt om pindakaas of pindasaus van te maken. Ook worden pinda’s veel verwerkt in koekjes, chocoladerepen en andere snacks. Pinda’s zijn in verschillende variëteiten verkrijgbaar. Je koopt pinda’s in de supermarkt of in een notenzaak. Je kunt ze gepeld, gedopt, met vlies, zonder vlies, gezouten, gesuikerd of met een coating (bijvoorbeeld yoghurt of chocoladelaagje) verkrijgen. Bewaar pinda’s in een goed afgesloten trommel op een droge plaats. Dan zijn ze lang houdbaar.

Pinda’s zijn rijk aan plantaardige vetten en eiwitten, vitamines B1, B3 (niacine), linolzuur, inositol en resveratrol. De Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit keurt de geïmporteerde pinda’s op aanwezigheid van de giftige stof aflatoxine (een schimmel die op pinda’s voorkomt) en treedt op als deze vanaf 2,9 microgram aflatoxine B1 per kilo bevatten. Pinda’s bevatten veel vet. Pinda’s bevatten veel meer vetten dan andere zaden van peulvruchten. Veel mensen hebben een allergie voor pinda’s. Naar schatting zijn dat 0,6 tot 0,7% van alle mensen. Een allergische reactie kan zeer gevaarlijk zijn. De allergie ontstaat vooral door het suikereiwitgehalte in de peulvrucht. Een pinda-allergie houdt echter niet direct verband met een allergie voor andere peulvruchten.

Gebruik in de keuken

Pinda’s kunnen als tussendoortje of borrelhapje worden gegeten. Meestal zijn ze gebrand, en vervolgens gesuikerd of bestrooid met zout. Pinda’s vormen vaak een bestanddeel in borrelnoten. Ze worden gebruikt in koeken, chocoladerepen, en andere snacks. Pinda’s worden gebruikt in zoete en hartige gerechten. Ze smaken goed in vleesgerechten of gerechten met gevogelte. Ze worden veel toegepast in exotische gerechten, bijvoorbeeld in de pindasoep of pindasauzen. Pinda’s kunnen gebruikt worden, heel, of in stukjes als garnering over ijs en andere desserts. Pinda’s combineren uitstekend met banaan en kokosnoot.

Soorten

verschillende soorten: gezouten, gesuikerd, met een coating van chocolade of yoghurt, gepeld, ongepeld