Vanwege de neiging tot een afwisselend eetpatroon staat er tegenwoordig ook couscous in mijn voorraadkast. Ik wist natuurlijk wel van het bestaan, maar had deze rijst- of pastavervanger eigenlijk nooit buiten een restaurant gegeten. Maar nu heb ik het licht gezien, en haal ik mijn verloren couscoustijd in.
Het is weer eens wat anders, zo'n bak couscous. Het heeft een fijne textuur, waardoor je (als je het goed hebt klaargemaakt) geen grote klompen deeg hoeft te kauwen. En ontzettend snel te maken: je gooit er wat water bij, laat het vijf minuten staan en de boel is klaar. Het grappige is trouwens dat het een deegwaren is (gemaakt van durumtarwe), dat eet als een soort rijst. Alleen zou het daarom wel beter zijn om volkoren couscous te eten in plaats van de 'gewone'.
In principe heb je er ook niet zo veel afwas aan, want in Noord-Afrika eten ze couscous traditioneel met de vingers. Een stuk handiger dan die exotische stokjes, waarmee ik maar al te vaak tevergeefs heb geprobeerd de laatste rijstkorrels in mijn mond te laten belanden. En omdat het zo lekker is, is de couscousschaal meestal ook al bijna schoongegeten aan het eind van de maaltijd.
Maar wat doe je dan nog meer bij couscous, vraagt u zich af? Nou, een couscousgerecht kun je eigenlijk maken met wat je maar wil. Niets is te gek. Van vlees tot vis, en van vegetarisch tot ehmm.. vegetarisch. Vermeng het met een (groente)bouillon, doe er een hoop groenten bij en misschien wat vlees om het een extra bite te geven, of maak er een salade van met wat pesto, spinazie en kaas.
Het enige dat fout kan gaan bij het maken van couscous is dat de water-couscousratio niet goed is. Zit er te veel water bij, dan worden de korrels te kleverig. Je kunt het immers niet afgieten. Bij te weinig water doordat bijvoorbeeld de stoom is ontsnapt of een te korte inwerktijd blijven de korrels te hard, ook niet zo lekker. Maar heb je het eenmaal een keer geprobeerd, dan is het moeilijk om het écht fout te doen. Ik wed dat de tafelgenoten hun vingers er haast bij opeten.