Guave

De guave is een ovale, appel of peervormige tropische vrucht die groeit aan een struik van een plant die behoort tot de mirtefamilie. De vrucht wordt gezien als een bes. De grootte van de bes kan variëren van 3 tot 10 centimeter. De guave komt oorspronkelijk uit de tropische streken in Amerika. Tegenwoordig is de vrucht over alle tropische gebieden verspreid en daarom ook het gehele jaar door verkrijgbaar. Ze wordt geïmporteerd uit Mexico, Florida, Californië, Hawaï, Brazilië, Zuid-Afrika, India, Maleisië, Thailand, Israel, Egypte en Sicilië.

Meestal heeft de guave een groene of gele schil. Het vruchtvlees kan groenachtig wit, donkerrood of roze zijn, dat is afhankelijk van het ras. De smaak van de guave is zoetzuur, aromatisch. De smaak is vergelijkbaar met een mengsel van aardbei, perzik en peer. Sommige rassen hebben zaden, maar er zijn ook zaadloze. De guave kan zowel groen als rijp gegeten worden.

Een rijpe guave verspreidt een heerlijke bloemengeur. De schil geeft bij voorzichtig drukken mee. De vrucht is één tot drie weken houdbaar. Op kamertemperatuur rijpen guaves na. Onrijpe guaves kunnen daar wel 3 weken over doen. Om het narijpen te versnellen kunt u de guaves in een papieren zak bewaren. Omdat het ethyleen gas dat ze tijdens het rijpen afscheiden in de zak blijft, zullen ze binnen vier dagen al rijp zijn. Rijpe guaves moeten wel snel gegeten worden. Een rijpe guave is dan nog 1 tot maximaal 2 dagen lekker. De guave heeft een sterke geur en dient daarom niet bewaard te worden samen met levensmiddelen die snel geuren overnemen. Een guave is rijk aan vitamine C, B-caroteen en pectine. In de tropen gebruikt men de wortels, schors en bladeren van de plant als geneesmiddel tegen diarree, dysenterie en andere darmproblemen. De bladeren van de plant worden gebruikt om wonden, zweren en reumatische plekken te behandelen. Het kauwen op de bladeren schijnt te helpen tegen kiespijn en ontstoken tandvlees.

De feijoa is familie van de guave en wordt somt ananas guave genoemd. Hij komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. Tegenwoordig teelt men de vrucht ook in Zuid-Oost-Azië, Nieuw Zeeland en Israel. De feijoa is ovaal met een donkergroene schil. Het vruchtvlees is geel met een sterke, zoetzure, bijna geparfumeerde smaak, vergelijkbaar met die van een ananas.

Gebruik in de keuken

De guave kan puur worden gegeten. De schil eet men niet. De dikke laag vruchtvlees heeft binnenin een geleiachtige massa met eetbare pitjes daar in. De exacte samenstelling hangt af van de soort. De vrucht kan in blokjes worden gesneden. De blokjes kunnen worden verwerkt in een fruitsalade of in het dessert. Ook smaken ze goed in zoetzure gerechten. De feijoa is heerlijk om door het midden gesneden uit te lepelen. Hij smaakt fris in een fruitsalade. Deze vrucht is ook erg lekker in sorbets of ijs.

Soorten

verschillende rassen, feijoa (ananas guave)