Het vriest dat het kraakt. Velen hebben inmiddels weer hernieuwd kennisgemaakt met natuurijs. Is het niet op de grote plassen, dan wel op ondergelopen weilanden of ondiepe stadsvijvers. Maar hoe heerlijk dat ook is, 't blijft koud als je even pauze neemt. De oplossing: koek en zopie.
Koek en zopie (tegenwoordig vaak geschreven als 'koek en sopie', alsof het een huwelijk tussen Koekiemonster en prinses Sophie betreft) is een eeuwenoude Hollandse traditie in winterse tijden. Waar wij vooral denken aan een gevulde koek met een willekeurige warme drank (chocolademelk, glühwein, snert), blijkt de originele 'zopie' echter iets heel anders te zijn.
Dat ze in de middeleeuwen van zuipen hielden en daarom zelfs bier bij 't ontbijt dronken (ok, dat was eigenlijk omdat het water te vervuild was, maar toch), wisten we al. Maar dat alcohol ook tussen de 17e en 19e eeuw bij het ijs een belangrijke rol had, is vrij onbekend.
Hoe het gemaakt wordt? Naar het schijnt bestaat een groot deel van de zopie uit donker bier, een kleiner deel uit rum, en een nog kleiner deel uit eieren en specerijen. En dat alles warm:
1) een liter bruin bier
2) een kaneelstokje
3) twee kruidnagelen
4) twee plakjes citroen
5) 125 gram bruine basterdsuiker
6) eieren (of dooiers)
7) een eetlepel rum
Dan is het de bedoeling om ingrediënt 1 t/m 4 op een laag vuurtje 20 minuten te laten trekken, waarna 5 en 6 door elkaar bij het mengsel worden gegoten. Als laatste de rum (7) erbij, de kers op de taart. Als je daar niet warm van wordt...
Mijn voorstel daarom: we drinken voortaan weer de echte zopie. Eens kijken hoe recht iedereen dan nog schaatst.