Granaatappel

Granaatappels zijn de vruchten van een struik, genaamd Punica Granatum. De naam Punica is een verwijzing naar de Feniciërs, een volk uit Fenicië (Purperland), een oostelijk gebied boven het Middellandse Zeegebied dat zo in de oudheid werd genoemd. Dit volk begon met de teelt van de granaatappel. De vrucht wordt dan ook al eeuwenlang geteeld in de landen rond het Middellandse Zeegebied. Granatum is een woord dat is afgeleid van het Latijnse woord “korrel”. De granaatappel is een sappige vrucht met cellen waarin een pitje van ongeveer 3 millimeter doorsnede zit. De naam voor de edelsteen granaat is waarschijnlijk vanwege deze cellen vernoemd naar de granaatappel.

Granaatappels zitten vol sap. Het sap werd oorspronkelijk gebruikt voor het maken van een grenadine (limonadesiroop). Hoe zwaarder de vrucht aanvoelt, des te meer sap de vrucht zal bezitten. De schil moet glanzend zijn en liever niet droog of hard aanvoelen. Een granaatappel is ongeveer 9 centimeter groot. Je kunt granaatappels ongeveer een week in de koelkast bewaren. De pitten in de cellen hebben een geleiachtig omhulsel. Deze substantie is geschikt voor consumptie. De vellen eromheen zijn niet lekker. Het vereist nogal wat geduld om de vrucht te pellen en de gelei eruit te halen. De smaak van de granaatappel is fris en zoetzuur.

Granaatappels zijn het hele jaar door verkrijgbaar in de goed gesorteerde supermarkt of groente- en fruitzaak. In de periode van januari tot en met juni wordt de granaatappel ingevoerd uit Peru en in de maanden juli tot en met december wordt zij uit Spanje, Israël en Iran aangeleverd. De vrucht wordt altijd rijp geoogst en kan dus op de dag van aankoop al gegeten worden.

Gebruik in de keuken

Snij de granaatappel doormidden en trek de vrucht uit elkaar om de pitten naar buiten te drukken. Vang ze op. De pitten zien er leuk uit als decoratie op desserts zoals een dessert, ijs of kwarktaart. Granaatappel combineert prima met couscous. De vrucht wordt in de Indiase en Pakistaanse keuken ook gebruikt in vleesgerechten. Gedroogde granaatappelpitten worden ook in de Midden-Oosterse keuken in verschillende gerechten verwerkt. Je kunt sap uit de vrucht verkrijgen door het sap door een zeef te drukken (of voorzichtig in een citruspers. Zorg dat de pitjes niet verpulverd in het sap raken, dan wordt de smaak namelijk bitter. Wanneer je dit sap met suiker kookt tot een siroop, verkrijg je zelfgemaakt grenadine.

Soorten

Er zijn veel soorten, ze kunnen roodbruin, geelbruin, geeloranje of een donkerrode kleur hebben