Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met de voorbereidingen voor oudjaarsavond. Ik heb door het jaar heen al het één en ander aan bubbelende wijnen ingekocht, maar qua eten sla ik pas deze week in. En dan doemt de altijd terugkerende vraag op: wat zetten we onze gasten voor hapjes voor?
Oliebollen - met en zonder krenten - doen het altijd goed. Zeker als ze zelfgebakken zijn, dat proef je toch, hè. Tegenwoordig trouwens een stuk beter dan vroeger, toen ze werden gebakken in het gesmolten buikvet (reuzel) van varkens. En dan de appelflappen, waar ik zelf altijd groot fan van ben: lekker appelig en zoet, makkelijk te maken met wat bladerdeeg.
Maar dit jaar zetten we ook andere traditionele oudejaarslekkernijen op tafel. Ik zat te denken aan één van de volgende streekproducten:
- Duivekater: een feestbrood, bekend van het schilderij van Jan Steen, dat nu nog wordt gegeten in de Zaanstreek. Het is een op plaat gebakken brood met melk, citroenschil (fris!) en verwarmde roomboter. Met het oog op mijn niet onberispelijke reputatie op het gebied van dingen voor het eerst bakken, is het misschien niet het beste recept om zomaar voor te zetten op 31 december.
- Knieperties: een dunne, harde wafel die vooral in Drenthe rond de jaarwisseling wordt gegeten. De wafel werd vroeger in een knijpijzer boven het vuur gehangen, vandaar de naam kniepertie of knijpertje. Lekker als tussendoortje: er blijft nog ruimte over voor de oliebollen.
- Spekdikken: een soort pannenkoekjes, hetzelfde gebakken als kniepertjes, maar dan met spekjes en stukjes worst. Een goede afwisseling op de zoetigheden die verder op tafel staan.
- Wafels: simpel, maar lekker. Volgens mij kan hier niet zoveel mee misgaan, als je maar een wafelijzer hebt. Op verschillende manieren te maken, dus voor ieder wat wils! Ik denk dat ik maar voordeze optie ga, dan weet ik zeker dat mensen zonder voedselvergiftiging het nieuwe jaar in gaan.