Het is weer voor elkaar: ik heb m'n aardappels te lang buiten het keukenkastje laten staan en nu zijn ze groen. Hoewel ze verder prima aanvoelen, neem ik geen risico's. Ik zou niet de eerste zijn die een vergiftiging oploopt.
Aangezien iedereen tegenwoordig lekker culinair bezig is en piepers uit de schil eet, minikrieltjes met jas aan bakt of kookt of gewoon met schil en al door de stamppot gooit, zijn we vergeten dat het eten van de schil tot niet zo heel lang geleden nog tot grote problemen kon leiden. Het stofje solanine, dat in en vlak onder de schil zit om ongedierte buiten de deur te houden, was vroeger namelijk in Veel hogere doses aanwezig en kon tot ernstige vergiftiging leiden.
Tegenwoordig worden eigenlijk alleen nog aardappelen met een laag gehalte verkocht voor consumptie, dus moet je er wel heel veel van eten voordat je ook maar een beetje ziek wordt. Maar het gevaar zit in een klein hoekje, want op sommige plekken kan er in aardappels soms toch enorm veel gif voorkomen.
Een van die plekken is in en onder de uitlopers, die ontstaan als je piepers te lang in een te warme ruimte liggen en dus beginnen te groeien. Niet handig. Je kunt ze dan nog prima eten, maar alleen nadat je alles zorgvuldig hebt weggesneden. Hetzelfde geldt voor beurse plekken: als verdedigingsmechanisme maakt de aardappel namelijk meer solanine aan op deze plaatsen.
Maar het gebeurt dus ook bij groene aardappels, als ze te lang aan licht zijn blootgesteld. Ook hier komt het verdedigingsmechanisme eraan te pas, want de aardappel merkt dat ie niet meer veilig onder de grond zit maar aan licht wordt blootgesteld. En ondanks dat ze er verder nog prima uitzien, kun je er hondsberoerd van worden.
Kortom, mijn piepers gaan in het vervolg weer netjes in een mandje met krantenpapier (niet in plastic, dan gaan ze zweten) onder het aanrecht om hun beurt af te wachten. Geen solaninevergiftiging aan mijn adres.