Is het strooigoed van de Sint nog even verboden terrein voor mij, dat betekent niet dat er geen andere winterse kost mag worden gegeten. Zeker als de regen langs de pas gezeemde ramen naar beneden sijpelt en ik aan mijn tweede paraplu in één week begin. Daarom heb ik alweer de eerste dampende pan met stamppot van dit herfstseizoen op tafel getoverd.
Spinaziestamppot, snijbonenstamp, hutspot, boerenkool met worst, je kunt het me allemaal voorzetten en ik eet het op zonder te morren. Ik heb echter één favoriet: stamppot rauwe andijvie. Met een kuiltje jus of een grote rookworst, dat maakt me niet uit. Als het maar veel en lekker is. En lekker veel.
Met een kleine keuken is stamppot uit praktisch oogpunt ideaal: je kookt wat aardappelen (of maakt wat kant-en-klare aardappelpuree, zoals ik dat vroeger placht te doen), flikkert de rest van de ingrediënten erin plus nog wat dingen die je nog over had van vorige maaltijden, en klaar is Kees. De afwas: slechts 1 pan en een opscheplepel. (De borden en het bestek lik ik namelijk kastschoon.)
Nu vraagt u zich af wat ik dan in die stamppot (ja, stamppot met dubbel 'p' hè, anders moet ik er een boomstam doorheen roeren) doe? Welnu, hier komt mijn favoriete recept:
- aardappelen (liever vastkokend dan kruimig)
- spekjes (uitgebakken tot ze helemaal bruin zijn!)
- vééél paprika voor de knapperigheid
- een scheutje melk en wat vet van de spekjes om het extra smeuïg te maken
- belegen kaas (45+) in blokjes of geraspt
- en natuurlijk de rauwe andijvie
En dat alles zo veel je wilt. Hou je van kaas? Dan gooi je een extra zakje erbij. Meer van de spekjes? Dan bakken we wat meer. Hou je van alles veel? Dan kun je er een week van eten.
En het is zo makkelijk: eerst de aardappelen gaar koken, dan de andijvie en de rest van de ingrediënten in willekeurige volgorde erbij, nog even opwarmen op het vuur (zodat het dus dampend op tafel staat), een rookworst erbij et voilà: we zijn klaar voor de winter.