Een stevige korst, flink wat met kaneel, rozijnen en citroensap gemengde stukjes appel en een mooi gevlochten deegdakje: Hollandser dan appeltaart krijg je het bijna niet. Maar waar komt dan toch dat gezegde 'as American as apple pie' vandaan?
Dit is waarschijnlijk (hopelijk) niet meteen de oorzaak van een diplomatieke rel, maar blijkbaar denken zowel wij - gezien de vele reclameborden met 'echte Hollandsche appeltaart' - als de Amerikanen dat we patent hebben op de uitvinding van de originele appeltaart.
In Amerika is apple pie een uiting van nationale trots. Heb je geen appeltaart in huis of in de aanbieding, dan ben je eigenlijk geen echte Amerikaan. Ze zijn een kei in nette deegdakjes die de taart op een soort pastei doen lijken, maar ook de slierten waarmee een mooi vlechtwerk wordt gemaakt liggen geen milimeter van hun plek.
Nederlandse appeltaartmakers, die ook graag het deeg vlechten, letten meer op de inhoud. Een beetje extra kaneel, wat rozijnen en een scheutje citroensap om het geheel lekker fris en sappig te maken. In dat geval volstaat een kruimelige bovenkant in plaats van een raster, wat door de Amerikanen weer Dutch apple pie wordt genoemd, om het makkelijk te maken.
De geschiedenisboeken leren ons dat het recept voor appeltaart al in 1514 werd genoemd in een Nederlands kookboek. Een paar eeuwen later raakte de fuitpastei pas in zwang in Amerika, toen de Europeanen hun culinaire hoogstandjes aan de andere kant van de oceaan introduceerden.
Wat wel echt Amerikaans is, maar iets later bedacht, is cheesecake. De Yankees mogen daar (wel) oprecht trots op zijn, zeker aangezien dat de laatste jaren grote delen van de wereld heeft veroverd - ook Nederland. De status van de oer-Hollandse appeltaart komt daardoor in de verdrukking, heb ik het idee. Nog even en we denken echt dat appeltaart uit Amerika komt en cheesecake uit Nederland.