Knoflook, een smaakmaker met gezondheidsbevorderende werking die ook nog eens ervoor zorgt dat de muggen uit de buurt blijven. Jammergenoeg blijft het daar niet bij, want de dag na die lekkere shoarmaschotel zijn de praatjes met collega's altijd weer van opvallend korte duur.
Gelukkig zijn er een aantal handige foefjes om de knoflooklucht uit mond, poriën en aan de handen wat draaglijker te maken. Bijvoorbeeld het eeuwenoude koffiebonen kauwen (bah!) na de knoflookmaaltijd. Niet lekker, maar schijnt wel te helpen. Beetje jammer: ik heb geen koffiemolen, laat staan koffiebonen.
In plaats van koffiebonen kun je ook gewoon melk drinken, al is het effect daarvan volgens mij minder langdurig. Als je dus een date of andere belangrijke afspraak hebt, kun je het beter over een andere boeg gooien. (Of de gesprekspartner ook knoflook laten eten)
Ik heb altijd heilig geloofd in de peterselietechniek: even kauwen op een paar blaadjes en weg was die graflucht. Minpuntje daarvan is dat ik maar sporadisch verse peterselie in huis heb en het dus vaak neerkomt op een hap gedroogde en versnipperde peterselie die tussen je tanden blijft zitten en minder goed werkt.
Nee, dan kun je het probleem beter bij de wortel aanpakken: zorgen dat de boosdoener minder schade aanricht. Zo kun je bijvoorbeeld het 'hart' uit de teentjes snijden (daar schijnt de meeste geur in te zitten) of de knoflook voor de bereiding twintig minuutjes in aluminium ingepakt in een hete oven leggen. Dan blijft de smaak, maar is de geur eruit.
De laatste truc die ik ken geldt voor de stank die aan de handen blijft zitten. Er zijn namelijk van die handige, modern vormgegeven stalen 'zeepjes' die de geur van je handen opneemt als je eroverheen wrijft. In plaats daarvan kun je ook gewoon je handen langs je roestvrijstalen wasbak wrijven. En heb je last van een knoflookadem maar geen peterselie, koffiebonen of melk in huis, dan zit er maar één ding op: met je tong de wasbak uitlikken.