In Frankrijk smaakt het naar zwembad, in Turkije weet je dat je de komende week niet meer van de wc komt en in Engeland is het zo hard dat de kloven spontaan in je handen springen als je ze ermee wast. In Nederland zijn we gelukkig gezegend met lekker kraanwater dat je zonder risico kunt drinken. Het is zelfs zo goed, dat kraanwater gewoon in flesjes wordt verkocht.
We gebruiken elke dag gemiddeld zo'n 120 liter water per persoon. Bijna de helft verdwijnt in het doucheputje als we proberen wakker te worden, met een kwart wordt de wc doorgespoeld en de rest gebruiken we tijdens het koken, handen wassen en voor de (af)wasmachine.
Slechts 1,2 liter gebruiken we voor thee en koffie, en een halve liter drinken we blijkbaar 'gewoon' uit de kraan. En dat terwijl we in Nederland zulk goed en lekker water hebben.
In Utrecht, waar ik woon, krijgen we zelfs Bar le Duc uit de kraan. (Stiekem vind ik Bar le Duc veel lekkerder dan het prestigieuze Spa. Daar zit altijd zo'n ijzerachtige smaak aan.) Eigenlijk komt het er dus op neer dat we maar 1 procent drinken van al het water dat uit de kraan komt en dat we met de rest van de Bar le Duc onze vieze dingen schoonmaken. Zonde, maar ik geef toe dat ik er ook geen watervergiftiging voor over heb omdat het zonde is dat we zo weinig hoogstaand vocht binnenkrijgen.
Ik durf wel te wedden dat als we geen drinkbaar water uit de kraan zouden hebben, ik veel minder water zou drinken en niet aan de benodigde 1,5 liter vocht per dag zou komen. Zeker omdat ik eigenlijk best wel een waterleut ben: koolzuur vind ik niet lekker en sapjes vaak te zoet. Ik ben dus aangewezen op thee en water. Uit de kraan. Wat zeg ik: Bar le Duc-thee en -water uit de kraan.