Ik hou van sushi, maar ben bang dat ik geen ultieme sushilover ben. Ik hou namelijk niet van wasabi en niet van gember. Slechts het dippen in sojasaus bekoort me. En het liefst zou ik dat dan met gewoon bestek doen.
Met stokjes eten ziet er nogal onnatuurlijk uit bij mij. Heel krampachtig en met witte knokkels hou ik ze stevig vast, maar dikwijls eindig ik alsnog met een uit elkaar vallende sushi naast mijn bord. Ziet er niet netjes uit, maar daarin ben ik gelukkig niet de enige.
Zeldzamer is mijn afkeer van de roze gemberstukjes die je er standaard bij krijgt. Ik vind - en ik ga het gewoon zeggen - dat ze smaken naar toiletverfrisser. Ja. En dat is geen lekkere combinatie.
Maar ondanks alles worden de wenkbrauwen vaak nog het hoogst opgetrokken omdat ik de wasabipasta niet aanraak. Omdat ik het niet lekker vind. Ja, ik weet dat het traditie is, maar het kan me niet bekoren, die plaatselijke hitte in mijn mond die totaal niet te vergelijken is met een hete peper.
Bovendien krijg je zelden de echte Japanse wasabi voorgeschoteld, omdat de wasabiplant nogal bewerkelijk is en het hele proces nogal veel tijd kost. Dus krijgen we een mengsel van mierikswortel, mosterd en een hoop E-nummers om dezelfde smaaksensatie te bewerkstelligen als bij echte wasabi.
Dus waar sushi zo 'gezond' is (al valt daar ook nog wel het een en ander op aan te merken) en puur, met zijn vis, groente en zeewier, komt wasabi toch echt uit het wasabilab. En dan hadden ze 't best wat lekkerder kunnen maken.