Nederlanders houden van zuivel. Ik ben daarop beslist geen uitzondering. Met een glas melk per dag, een plakje kaas op brood, soms room door mijn maaltijd en een bakje vla of yoghurt toe kom ik toch al snel aan mijn melktaks. Daarom heb ik onlangs wat alternatieve melkbronnen aangeboord: soja- en amandelmelk.
Eerlijkgezegd vond ik het wel lastig om mijn 2-literpak halfvolle melk links te laten liggen in de supermarkt. Ik wist niet goed wat te verwachten van soja- of amandelmelk, maar ik kon me moeilijk voorstellen dat het net zo lekker en verfrissend zou zijn als koemelk. (Hier spreekt een verstokte melkdrinker.)
Maar om tot een gevarieerd en uitgebalanceerd (nou ja, uitgebalanceerd is denk ik niet het juiste woord voor mijn eetpatroon, maar wel mijn streven) dieet te komen, moet je niet te veel van één soort product tot je nemen. 'Te' is immers nooit goed. Ik denk dat ik al genoeg voedingsstoffen binnenkrijg via andere zuivelproducten, dus het kon geen kwaad eens iets anders te proberen. Het werd dus hoog tijd voor een melkvervanger.
De laatste jaren hebben sojaproducten steeds meer ruimte in de supermarkt gekregen. Sojaproducten als vleesvervanger en in melk- en vlavorm voor het toenemende aantal mensen met een lactose-intolerantie. En voor mensen die gewoon eens wat anders willen.
Anders is het inderdaad, maar (gelukkig!) is sojamelk qua substantie behoorlijk vergelijkbaar met gewone melk. Het is ongeveer even 'vloeibaar' als koemelk, maar wel iets zoeter en daardoor minder verfrissend. Echter, als je het ongezien in chocomel of een bakje muesli schenkt, zou ik misschien niet eens het verschil opmerken.
Met amandelmelk is dat anders. Het is wat dikker en zoeter van smaak. Misschien best lekker als je van room houdt, maar niet als je juist het frisse van melk waardeert. Wel is het heel gezond door de calcium en vitaminen die het bevat. In mijn supermarkt heb ik overigens tot nu toe slechts één soort amandelmelk gevonden, maar in Amerika hebben ze veel verschillende soorten en smaken, zoals bijvoorbeeld vanille. Het wordt er in ieder geval niet minder zoet van.
Mijn voorkeur gaat, na dit korte experiment, uit naar sojamelk. Het bevat ongeveer dezelfde voedingswaarden als koemelk, al zijn sommige stoffen (calcium) extra toegevoegd. Het bevat echter geen cholesterol en weinig verzadigde vetten, dus dat is ook een voordeel. Maar zoals met alles zijn er ook minder positieve kanten.
Zo blijkt uit onderzoeken dat er plantaardige 'hormonen' inzitten die niet altijd even goede effecten hebben als je er veel van binnenkrijgt, en belemmert het de opname van bepaalde voedingsstoffen. Maar dat heb je met alles waarvan je te veel binnenkrijgt. Ik blijf mijn alternatieve melkstijl daarom doorzetten, met af en toe echte melk als verwennerij. Ik geniet, maar drink met mate.