Ik zou er zelf niet zo snel op zijn gekomen (een potje voor maar 2 euro klinkt makkelijker), maar toen iemand laatst enthousiast vertelde dat hij zelf mosterd had gemaakt, werd ik nieuwsgierig. 'Enorm simpel,' verzekerde hij me. Dat klinkt al verdacht.
Het moeilijke van mosterd maken is eigenlijk dat het te makkelijk is. Het begint inderdaad simpel, maar al snel raak je verdwaald in een groot geel mosterddoolhof. Recepten op het web beginnen als volgt: je neemt een paar honderd gram mosterdzaad (het liefst verschillende soorten door elkaar om een vlakke smaak te voorkomen) en mixt het flink door elkaar met wat witte wijnazijn of water.
So far, so good. Maar nee, zo simpel is het natuurlijk niet. Want behalve witte wijnazijn wordt er ook elke andere soort wijnazijn, balsamicoazijn, honing, wat suiker en gedroogde kruiden aangeraden. Er zijn zoveel opties dat ik niet kan kiezen. En dan hebben we het nog niet eens over de bereidingswijze. Het ene recept zegt dat het meteen in de blender moeten dan een dag laten rusten, het ander schrijft eerst een nacht wellen voor en derde raadt aan de zaden te kneuzen met een vijzel en het mengsel niet meteen in de koelkast te zetten omdat de smaak dan te sterk is. Pfff.
Vervolgens komen we bij het rijpingsproces, waar ook geen duidelijke richtlijn voor lijkt te bestaan. In de koelkast, in een donker ruimte, een week, anderhalve maand...ik kan er geen touw aan vastknopen. Wat ik uiteindelijk heb gedaan is de zaadjes laten wellen in witte wijnazijn. De volgende dag heb ik het hele mengsel in de blender gedaan met wat peper, en gewacht tot ik een mooie pasta had. Het smaakte alleen vreselijk zuur en pittig, dus heb ik er wat water en suiker aan toegevoegd, met wat dille voor de aanblik.
Echt beter was het daarna niet, maar het is dan ook niet ideaal om zomaar een theelepel mosterd te proeven zonder dat het ergens op zit. Bovendien zeggen mijn tientallen recepten dat mosterd op smaak moet komen. Ik weet dus pas over een maand of ik de beste mosterd ooit heb of dat ik de volgende keer gewoon weer een potje koop. Kortom, een intensief proces voor iemand die eigenlijk niet eens een echte mosterdliefhebber is.