Het duurt even, maar dan heb je ook wat als je zuurdesembrood maakt. Het eeuwenoude concept waarbij je de juiste bacteriën 'vangt' om een rijzend brood te maken, met slechts bloem en water als ingrediënten. Als je geluk hebt, kun je na een week een heerlijk frissmakend (niet zuur!) brood bakken zonder gist, maar mét een zuurdesemcultuur. Puur natuur dus.
In een grijs verleden probeerde ik al eens zuurdesem te maken. Het leek makkelijk: elke dag wat bloem en water toevoegen in een kom, en dan maar wachten tot het begon te leven. Nou, in mijn geval deed dat het zeker: de fruitvliegjes waren er niet weg te slaan en na een paar dagen kwam er een mooie groene schimmellaag op het papje. Geen succes dus.
Vanwege de traumatische ervaring met de vliegjes die nog wekenlang in huis opdoken, liet ik het maar voor wat het was. Maar met de kennis van nu lijkt het erop dat de zuurdesemstarter, zoals het wordt genoemd, te nat was en beter afgedekt had moeten worden. Dus ik besloot het onlangs toch nog maar een keertje te proberen. Immers, zuurdesembrood heeft een hoop positieve effecten: het bevordert de opname van mineralen, het bevat meer vitamine B dan gewoon brood, het vult meer (dus je eet minder!) en het blijft langer vers. Bovendien kun je het zuurdesem met regelmatig 'voeren' nog jarenlang bewaren en gebruiken; je hoeft niet steeds opnieuw een zuurdesemstarter te maken.
Afijn, aan de slag dus maar weer. Dit keer met een potje in plaats van een open bakje, en roggemeel in plaats van tarwebloem. Rogge is namelijk een stuk beter in het 'vangen' van de juiste bacteriën. Zo gezegd, zo gedaan. Na een paar dagen begon het inderdaad te leven: het goedje rees lekker nadat ik weer wat extra meel/bloem (na een paar dagen kun je voor een deel ook gewone bloem gebruiken) en water (altijd dezelfde hoeveelheid in grammen als de hoeveelheid meel/bloem!) had toegevoegd, en zakte daarna weer in tot de volgende 'voedertijd'.
Alleen die lucht hè. In plaats van een friszure geur die lijkt op yoghurt of bier, kwam er bij mij een nagellakwalm uit. Moesten we daarmee nu echt brood gaan maken? Navraag bij ome Google wees uit dat ik waarschijnlijk een verkeerde bacterie te pakken had, en dat mijn 'cultuur' niet genoeg voedsel had. De remedie was: iets meer voeren en er genoeg zuurstof bij laten komen, dus in een grotere pot en met het deksel er losjes op.
En jawel, na een paar dagen rook het weer helemaal fris, durfde ik zelfs een hapje ervan te nemen (niet echt lekker, maar in ieder geval niet ziekmakend) en had ik genoeg voor tenminste drie broden. Wat voor brood dat zou opleveren kon me even niets schelen, mijn starter was in ieder geval meer dan gelukt!