Het is altijd zo'n dooddoener als mensen hun neus ophalen voor een bord sla, terwijl ze zeggen 'ik ben toch geen konijn'. Dan kun je ook geen brood of muesli eten omdat je dan net een vogel bent. Maar stiekem herken ik het wel. Als iemand namelijk voorstelt zeewier te eten, zie ik mezelf al als vis tegoed doen aan de onderwaterplanten.
Waarom zouden we eigenlijk zeewier eten? Het is handig om de sushi bij elkaar te houden en de smaak combineert goed met vis, maar blijkbaar zijn dat niet de enige redenen. Het is namelijk ook nog eens heel gezond met vitamines en eiwitten en het helpt bij het afvoeren van giftige stoffen. Dat is iets waar ik tot voor kort niet echt over gehoord had.
Dus ik dacht: laat ik het dan toch maar eens gaan proberen. Een mineralenboost kan immers nooit kwaad, zeker niet als het ook nog eens veel meer calcium, natrium, ijzer en jodium bevat. Maar als zeewierbeginneling wil je het niet te gek maken, want het kan nogal een sterke smaak hebben. Mijn zeewierintroductie behelsde daarom een simpele salade met wat noristukjes, ijsbergsla, lente-ui, citroensap en peper en zout, om de smaakpapillen rustig te laten wennen. En ja, het was verrassend lekker, en niet zo 'visserig' als ik had verwacht.
Het was zelfs zo succesvol, dat ik al recepten heb opgezocht met verschillende soorten zeewier die je eerst even moet laten weken. Want, zo heb ik inmiddels al geleerd: het gezondst is het als je verschillende soorten (rood, groen en bruin zeewier) combineert. Dus over een tijdje garneer ik mijn gerechten misschien wel bijna dagelijks met een plukje zeekraal of lamsoor. Wie weet.
Maar even serieus. Ik ben aardig op de hoogte van voedselins en -outs (ja, ook het nieuws over worst is mij niet ontgaan, maar zolang ik gewoon maat kan houden maak ik mij geen zorgen), maar blijkbaar heb ik een blinde vlek voor zeewierinformatie. Misschien omdat ik het al die tijd - ten onrechte! - gewoon niet als voedsel zag.
En dat terwijl zeewier in landen als Japan al eeuwenlang op het menu staat en wordt gebruikt als medicijn tegen allerlei kwalen. Het bevat ontstekingsremmende middelen, antilichamen, natuurlijke antibiotica, antivirale stoffen en helpt met een gezonde spijsvertering. De inname ervan blijkt zelfs schadelijke straling uit het lichaam te filteren bij nucleaire rampen. En bovendien is er genoeg zeewier in de oceanen dat op een verantwoorde manier kan worden geoogst.
Kortom, mijn dieet wordt wat zeewaardiger. Zeewier staat vanaf nu op mijn menu. En dan dus niet alleen in combinatie met sushi.