Het mag voor sommigen een futiliteit zijn; voor mij draagt het soort bestek en servies waarmee ik eet bij aan de kwaliteit van de maaltijd. Zo smaakt voedsel bijvoorbeeld een stuk minder lekker als er plastic bestek in het spel is, of als het van een wegwerpbord eet dat half is vervormd door de hitte van de maaltijd. Echt bestek en echt servies maken zeker het verschil.
Mijn allereerste bestekset tijdens mijn studententijd was een verzameling van felroze messen en vorken van de Hema. Het zag er gezellig uit, maar door de combinatie van plastic handvatten en metalen eetgedeelten was het nooit een lang leven beschoren. Zeker niet aangezien er soms brute krachten op werden losgelaten als er weer eens geen groentemes beschikbaar was bij de bereiding van maaltijden. Op een gegeven moment gaat de lijm binnenin loslaten en heb je halverwege een willekeurige maaltijd alleen nog maar het metalen deel in je hand.
Zo rol je dan in de volgende fase: je krijgt tweedehands bestek van familie en vrienden. Of soms 'vind' je zomaar een mes of lepel in je studentenhuis, en neem je het liefdevol op in je bestekuitzet. Dat de helft dan niet matcht maakt niet uit. Zolang ze hun werk maar doen en ze het juiste formaat hebben. Ik kan het namelijk niet uitstaan als er alleen nog ontbijtbestek is voor een salade, of als ik noodgedwongen een steak met een botermes moet eten. Dat schiet gewoon niet op. Ook niet als het handvat van een mes haast net zo dun is als het snijgedeelte. Dan maakt het eigenlijk niet meer uit met welke kant je snijdt: je hand in een kramp gebeurt sowieso.
Maar het vervelendste vind ik het als bestek blessures veroorzaakt of simpelweg te grof is. En dat hoeft overigens niet eens binnenshuis te zijn, dat kan net zo goed in een restaurant voorkomen. Bijvoorbeeld als de achterkant van een mes puntige hoeken heeft die zich elke keer in het vles van je hand boren. Of als het metaalgedeelte van een vork zo dik is dat je alleen maar kleine hapjes kunt nemen omdat het anders niet past. Hetzelfde geld voor van die ouderwetse (of goedkope) aardewerken bekers: die hebben zo'n dikke rand dat je extra veel moeite moet doen om alle drank zonder te knoeien in je mond te krijgen.
Ach ja, ik ben een zeur. Of gewoon een heel gevoelig persoon. Maar een ding is dan wel weer zo: als het eten goed is, dan neem ik het bestek met zijn imperfecties voor lief. In ieder geval zorg ik dat ik altijd genoeg bestek heb, met ronde achterkanten.