Het is gratis, dus ik wil ze allebei: een rode en een gele paprika. Pik in, 't is winter. Zo denkt echter niet iedereen erover. Naast me hoor ik een haast wanhopig 'maar wat kun je dan dóen met paprika's?' Tja, wat níet, wil ik bijna zeggen. Paprika kun je bijna overal aan toevoegen. Maar je moet er wel van houden.
Het verbaast me nog steeds, maar er zijn best veel mensen die geen paprika's lusten. Ik snap nog dat een groene paprika wat minder aantrekkelijk is en dat paprikasoep wat te veel is als je er niet zo van houdt, maar om nou te zeggen dat het overheersend of zelfs vies is? Nee.
Mensen met een paprikafobie die bij mij komen eten hebben trouwens wel een probleem als dat niet van tevoren wordt gemeld. Negen van de tien keer heb ik namelijk een paprikastoplicht gekocht en verwerk ik minimaal twee daarvan in een gerecht, salade of allebei. Dikke pech als een paprikahater dan net bij me komt eten.
Mijn liefde voor paprika's stamt denk ik uit de tijd dat ik ze een zomer lang heb geplukt in een Westlandse kas. Een jaar of 13 was ik. Niet dat ik er nou zo'n plezier in had - ik was langzaam en reed meer dan eens de plukkar à 200 kilogram over mijn voet - maar het was mooi om te zien hoe die planten een weg naar het licht zochten en 'en passent' nog even prachtige vruchten (!) produceerden. Het allermooiste vond ik nog wel dat er geen mesje aan te pas kwam. Nee, je pakte de paprika, zette wat druk op het steeltje, boog het geheel een beetje en hopla: geplukt. En je werd er niet vies van, ook fijn.
Maar om terug te komen op de vraag waar we het allemaal voor kunnen gebruiken: voor alles dus. Door de pasta, de stamppot, de eerder genoemde salade, bij de kaasfondue, als snack met een dipsausje, in de soep, stoofschotels...noem maar op, recepten genoeg. En als je geen zin hebt om te snijden, vul ze dan met rijst en gehakt en zet het even in de oven. Hoe dan ook: laat ze niet verschrompelen in de koelkast, daar zijn ze veel te lekker en gezond voor.