Dat de economie momenteel niet zo goed geölied is, was al bekend. De Italianen hebben zo'n last van de crisis, dat er tien procent minder extra vierge olijfolie wordt verkocht, bleek deze week. Ook aan pasta is tien procent minder uitgegeven, aan vis 13 procent. Dat is toch even slikken voor het land dat draait om lekker eten.
Deze cijfers zeggen meer dan woorden. Eten is een eerste levensbehoefte. Als daar al zoveel minder geld aan wordt besteed, dan ben ik wil ik haast niet weten wat dat voor ondernemers in de kledingbranche of entertainmentwereld betekent.
Het is logisch dat mensen minder snel kiezen voor de duurdere (= lekkerdere) extra vierge olijfolie van de eerste koude persing. Maar een tiende minder uitgeven aan de toch al niet heel dure pasta, is heel veel. Daaruit kun je bijna niet anders concluderen dan dat er minder wordt gegeten. Ik vrees dat dat ook in Nederland het geval zal zijn, aangezien er inmiddels zo'n 650.000 mensen rond de armoedegrens leven.
Een deel daarvan krijgt elke week een krat vol levensmiddelen van de Voedselbank, als steuntje in de rug. Daarin zit vaak het hoognodige zoals brood, wat vlees en verschillende soorten groenten die nog wel goed zijn, maar niet meer de kwaliteit hebben voor winkelverkoop. Zonder die steun zouden veel mensen waarschijnlijk te weinig voedingsstoffen binnenkrijgen. Fastfood is immers goedkoper dan gezond eten. Het enige 'positieve' aan het hoge klantenbestand van de Voedselbank is nog dat er minder eten wordt weggegooid. Maar in andere tijden is dat een luxeprobleem dat om een andere aanpak vraagt..