Die malle Nederlanders toch altijd. Chocola op brood, steeds maar weer die aardappelen en die ontelbare stukken kaas die overal opdoemen. Voor een buitenlander moeten Hollandse eetgewoonten af en toe wat vreemd overkomen. En twijfelen ze over onze goede smaak, dan geef je gewoon stroopwafels.
Het schijnt dat wij bijzonder goed brood hebben. Zelf heb je het niet echt door - we klagen zelfs dat het na drie dagen al droog is. Terwijl ze in Frankrijk dagelijks naar de bakker moeten omdat je er anders iemand z'n hersens mee kan inslaan en bovendien heb je grofweg maar twee keuzes: een pain of een baguette. Nou, dat komt op een gegeven moment ook wel je neus uit, hoe lekker het ook mag zijn.
Bij de Engelsen en Amerikanen ligt het iets anders. Daar hebben ze veel verschillende merken, maar je moet het allemaal toasten, want anders smaakt het alsnog nergens naar. Daarbij vergeleken is Nederlands brood een verademing: ontelbaar verschillende soorten, vers en smakelijk. De gemiddelde toerist voelt zich de koning te rijk.
Nee, dan drop. Dat is een heel ander verhaal. En voor weinigen weggelegd. Ze moeten wel van heel goede huize komen willen ze de smaak van drop kunnen waarderen. De helft van de Nederlanders lust al geen drop, dus je kunt het ze moeilijk kwalijk nemen als een Engelsman of willekeurig welk andere toerist het zwarte goedje meteen weer uitspuugt.
Maar dat is dan ook ongeveer het enige dat ze écht niet te pruimen vinden, als ik even generaliseer ten faveure van onze eetgewoonten. Ik ken bijvoorbeeld geen enkele buitenlander die géén stroopwafels lust, kaas doet het vanzelfsprekend ook altijd goed en als je ze eenmaal kroketten hebt laten proeven, zijn ze niet meer uit onze snackbars te slaan.
Toch is er altijd één vraag waarop ik geen antwoord weet. En die gaat over het geheel: waarom wij geen verfijnde, herkenbare culinaire keuken hebben. Ga je naar een restaurant, dan kun je geen typische Hollandse stoofschotels, ovengerechten of taarten vinden. Het is te praktisch vinden ze: wij prakken alles door elkaar. En tja, wat zullen we daarop zeggen? Inderdaad, alles stampen of met losse aardappels combineren is snel, makkelijk en misschien niet heel aantrekkelijk voor het oog. Maar wel heel lekker, en zoals je het nergens anders krijgt.