Zelf scones maken is makkelijk, maar het juiste recept vinden is dat allerminst. Bij veel recepten eindig je met een zachte cake in plaats van een stevige, zware koek. En heb je eindelijk goed scone-deeg, dan doemt het volgende probleem alweer op: clotted cream. Zie dát maar eens te vinden.
Maar het is gelukt hoor. Niet om u jaloers te maken, maar ik heb onlangs een verrukkelijke high tea verzorgd, met echte clotted cream en verse jam. Oh, en een cheesecake met citroen - als bijgerecht.
Goede scones zijn vrij hard. Stevig, maar niet droog. Je bakt ze een minuut of twintig, serveert ze warm en snijd ze doormidden voordat er een laag room en jam overheen gaat. Eerst room, dan jam erbovenop: dat smeert makkelijker. (Het is 'en en' bij de Engelsen, niet 'of of'.)
Een recept dat de echte scones aardig benadert is er een zonder gist, want daarmee zou het deeg te luchtig worden. En dat willen we niet. Ik heb daarom zelf een recept gebruikt met een flinke hoeveelheid zelfrijzend bakmeel (250 gram), 30 gram boter, wat suiker, een snuf zout, wat zure room en een ei. Even kneden, uitsteken en de oven in.
Als dat eenmaal achter de rug is, komt misschien wel het moeilijkste deel van de high tea: clotted cream. Ik ben inmiddels uit de droom geholpen dat er clotted cream te koop is in Nederland. Misschien in een delicatessenzaakje, maar de kans daarop is bijna nul. Dus reken er niet op dat het precies hetzelfde is, maar er zijn manieren om toch in de buurt van de originele boterachtige roomcrème te komen. Bijvoorbeeld door tweederde mascarpone met eenderde crème fraiche te mengen, krijg je al een aardig Engels gevoel. Maar toch, voor een echte high tea moet je een goed potje op de kop tikken. Dat heb ik dus ook de afgelopen keer gedaan. Wellicht boek ik snel weer een tripje naar Londen om mijn voorraadkast te spekken.